Όσκαρ ασχετοσύνης

User: – Πάνο, μάλλον το iPhone μου έχει κάποιο πρόβλημα. Έχω τραβήξει πάρα πολλές φωτογραφίες αλλά δε μπορώ να τις βρω πουθενά.
IT guy: – Δεν υπάρχουν φωτογραφίες στο τηλέφωνο. Για δείξ’ τε μου τι κάνετε;
User: – Να, ανοίγω την κάμερα και μόλις θέλω να τραβήξω μια φωτογραφία, πατάω αυτό:

iPhone Home Button


Το κακό συναπάντημα

Σκέψου το πιο ενοχλητικό άτομο. Το πιο χαζό. Αυτό που βαριέται να ψάξει να βρει μια λύση. Η Ροζ ξεκινησε πριν ένα μήνα στη δουλειά. Είναι απο την Αυστραλία. Και ήξερα τι γολγοθά θα περάσω οταν στο training που της έκαμνα για τα windows και τo outlook, μου ειπε με υφος 100 καρδιναλίων “Ξερω απο αυτό – εννοώντας το outlook- στο σπίτι μου εχω τον chrome!! OK . Και όταν της εξήγησα οτι το policy στην δουλειά ειναι οτι χρησιμοποιούμε τον ΙΕ γιατι ειναι ο μονος συμβατός με το app που εχουμε για τα orders, τονίζοντας οτι αν ειναι να βάλεις καποιον άλλον browser μην τον κανεις default, γιατι το app δεν θα δουλέψει, ηταν θεμα χρονου, για την ακριβεια 2 ωρες, ωστε να με παρει τηλεφωνο γκρινιαζοντας οτι δεν “λειτουργει ο υπολογιστης οπως πριν”. Ετσι δικαιολογημένα, ειναι το μόνο άτομο που βλέπω και αλλάζω δρόμο στην κυριολεξία, προτιμώ να ανεβω σκάλες να κανω κύκλο παρα να την πετυχω…

Η Ροζ με παιρνει τηλεφωνο καθε μερα γιατι οι καθαρίστριες της βγάζουν το καλώδιο της οθόνης για να βάλουν σκούπα το βράδυ. Κάθε μέρα στις 10:01 με παίρνει τηλέφωνο οτι κάηκε η οθόνη της. Μετά απο ένα μήνα δεν της κόβει να καταλάβει τι φταίει. Η Ροζ ειναι αυτη που θα με πάρει 4:59 για να παραπονεθει για χιλια διακοσια πράγματα που δεν είναι οκ, την ώρα που φεύγω. Και θα πάρει εμενα, οχι κανεναν άλλο γιατι με θεωρει φιλενάδα.

Σημερα ηταν ο πανικός. Σημερα αποφάσισε οτι θα με πεθάνει. Αφου την έβαλα στον καινούργιο server(2010), μου έστειλε email εξηγώντας σε ενα κατεβατό οτι δεν θελει να εχει 2GB storage αλλα να την βάλουμε σε ενα store με λιγοτερο storage (1 άτομο στα 400).Το μόνο άτομο που γκρινιαξε και το έκανε θέμα.

Και πάλι, 4:59 παιρνει τηλέφωνο, μες τον πανικό οτι δεν μπορεί να τυπώσει και οτι έχει μπλοκάρει ο εκτυπωτής. Κάνε το καυλό και ρίξτο στο γυαλό. Και πάω και τη ρωτάω, και τι φταίει, τι είναι το λάθος. Κοιτάω τον εκτυπωτή. Θελω να τυπώσω labels λέει, ναι ωραία, είναι το tray 5. Ναι, μου λέει, Ναι της λέω, και την κοιτάω. Να μου λέει, το εχω στείλει 10! φορές και δεν τυπώνει. Ναι της λέω και θέλω να αρχίσω να γελάω. Και την βλέπω νευριάζει. Της λέω ελα να δεις κάτι. Για να τυπώσεις χρειάζεσαι χαρτί. Το χαρτί που έχεις πάω στο γραφείο σου. Με κοιταζε σα χάνος.

Την επομενη μέρα απλα πήρε το καθιερωμένο τηλέφωνο πανικού οτι σιγουρα κάηκε η οθόνη το πρωί, αλλα με πολύ χεσμένο υφος μου λέει, θα κοιτάξω να δω αν ειναι το καλώδιο και θα σε πάρω… Κατι ειναι και αυτό. Ενα βηματακι για την Ροζ, ενα μεγάλο για την ανθρωποτητα.


#IT_stories από το twitter archive

 

 

 

 

 

 

 

 


Θα το ‘δειξε χτες βράδυ.

Τρώω τις φακές μου. Πλησιάζει το αφεντικό.

– Να σου πω, νεαρά, εσύ που ξέρεις από αυτά. Θέλω να μου πεις πώς να κατεβάσω στον υπολογιστή του σπιτιού τη σειρά το Borgen, το επεισόδιο της προηγούμενης Πέμπτης.

– Δεν είναι εύκολο να μάθετε να κατεβάζετε και για ένα επεισόδιο δεν αξίζει να ταλαιπωρηθείτε, θα σας το κατεβάσω εγώ εδώ στο γραφείο.

– Και πώς θα το πάω στο σπίτι;

– Με ένα στικάκι.

(Γουρλώνει τα μάτια, ισχυρή η σημειολογία του “στικακίου”)

– Εεεε…

– Θα σας το γράψω και σε dvd.

– Και πώς θα το δω;

– Από το dvd.

– A. Θέλω όμως και υπότιτλους.

(Μετά από 10 λεπτά)

– Και να σου πω, το βρήκες;

– Ναι.

– Το βρήκες στη Δανία;

– Όχι.

– Γιατί, αφού δανέζικη σειρά είναι.

– Ναι, αλλά έχει παιχτεί παντού.

– Α και τελικά πού το βρήκες;

(Κοιτάζω τους seeders)

– Στην Αμερική το έχει κάποιος.

– Αυτοί είναι και έξι ώρες πίσω, θα το ‘δειξε χτες βράδυ, γι’ αυτό το βρήκες εκεί.

 


Μερικές φορές οι users με κάνουν πολύ ευτυχισμένο

Μόλις με πήρε χρήστης, ο οποίος βοήθησε όλα αυτά τα χρόνια αυτό το blog να γίνει διάσημο, να με ρωτήσει άλλη μια βλακεία και να μου ανακοινώσει ότι δε θα με ταλαιπωρήσει ξανά γιατί παραιτήθηκε.

Μου ήρθε ξαφνικό και δεν κατάφερα να κρύψω τη χαρά μου.

images-youpi-img

ΥΓ: Να σημειώσω πως παραιτήθηκε για μια καλύτερη ζωή αλλιώς δε θα μπορούσα να χαρώ. Δεν είμαι τόσο γαϊδούρι.


Ρε συ, γιατί δεν έχω πληκτρολόγιο;

Είσαι νέος, πολύ νέος, και μόλις σου ανακοίνωσαν ότι τελικά πήρες τη θέση στη μηχανογράφηση της μεγάλης πολυεθνικής εταιρίας που ήθελες. Η χαρά σου δεν περιγράφεται. Κάθε μέρα, πηγαίνεις κεφάτος στη δουλειά και αυτά που έχεις να κάνεις είναι πολύ συγκεκριμένα και διασκεδαστικά για ένα geek σαν εσένα: υποστηρίζεις το δίκτυο, τους servers, τα “παιχνίδια” σου δηλαδή που είναι πανάκριβα και στην αιχμή της τεχνολογίας, υποστηρίζεις τους συναδέλφους users οι οποίοι απευθύνονται για βοήθεια σε σένα για το πιο χαζό ή το πιο σοβαρό θέμα τεχνολογίας που τους απασχολεί.

Ένα από τα προσόντα που πρέπει να έχει ο ΙΤ είναι να κάνει τους users του να τον εμπιστευτούν. Να νιώθουν τη σιγουριά πως αν κάτι πάει στραβά εκείνος θα τους βοηθήσει ώστε να μη χαθεί δουλειά ωρών από ένα πρόβλημα που θα προκύψει και ότι όλα θα δουλεύουν σωστά ώστε να είναι παραγωγικοί. Μπορεί να γίνει και φίλος με κάποιους από τους users αλλά και αυτό να μη συμβεί σίγουρα χτίζεται με τον καιρό μια σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους, κάτι που κάνει την επαγγελματική ζωή καλύτερη, πιο υγιή και πιο ανθρώπινη.

Έρχεται όμως μια μέρα, όχι και τόσο διασκεδαστική όπως τελικά αποδεικνύεται, που πηγαίνεις στο γραφείο και πριν προλάβεις να βγάλεις το μπουφάν σου, θα σου πούνε “κλείδωσε τον τάδε χρήστη έξω από το δίκτυο”, “πήγαινε και πάρε το πληκτρολόγιο από το μηχάνημα του Γιώργου γιατί έχει απολυθεί. Δεν του το έχουν ανακοινώσει ακόμα και υπάρχει κίνδυνος να κάνει καμιά ζημιά, να σβήσει τα αρχεία του” ή αν ο χρήστης είναι τυχερός “συνόδευσε τη Μαρία στο γραφείο της γιατί απολύθηκε και θέλει να πάρει τα προσωπικά αρχεία που έχει στο pc της, και πρόσεχε ότι δε θα πάρει και τίποτα άλλο” (ευτυχώς το HR της εταιρία που συνοδεύει κι αυτό φροντίζει ώστε απολυμένος να μην κλέψει καμιά γομολάστιχα ή κανένα post-it). Ναι. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται υπάρχουν περιπτώσεις που δεν έχουν επιτρέψει σε απολυμένους να πάρουν ούτε καν τα προσωπικά τους αρχεία, τη φωτογραφία της φίλης του ή της κόρης του που έχει σαν background στο desktop του, για να νιώσει λίγο πιο οικείο το περιβάλλον που περνάει τόσες ώρες της ημέρας. Αφού αυτά βρίσκονται στο pc της εταιρίας είναι και περιουσία της εταιρίας. Κατάλαβες.

Έτσι η σχέση η οποία δημιουργήθηκε που εκτός από επαγγελματική είναι και ανθρώπινη, προσωπική, πάει στο διάολο. Ο ΙΤ που ο χρήστης εμπιστευόταν όλον αυτό τον καιρό είναι τώρα ο τύπος που πάει και του παίρνει το πληκτρολόγιο και μόλις αυτός τον πάρει τηλέφωνο να τον ρωτήσει τι έχει συμβεί εκείνος κάνει την πάπια γιατί έχει και ο ίδιος τρομοκρατηθεί ή απλώς δεν ενδιαφέρεται. Είναι τελικά το τσιράκι της διεύθυνσης η οποία μέχρι χθες εμπιστεύονταν τον υπάλληλό της και σήμερα ξαφνικά τον αντιμετωπίζει σαν αυτόν που θα κάνει ζημιά για να την εκδικηθεί και χρησιμοποιεί τον ΙΤ σα μπάτσο. Λες και ο απολυμένος δεν έχει άλλα προβλήματα εκείνη τη στιγμή.

Την επόμενη μέρα και κάθε μέρα πια ο ΙΤ πάει χωρίς κέφι στη δουλειά γιατί ανακάλυψε ότι υπάρχουν και “καθήκοντα” που δεν αναφέρονται στο job description της θέσης που ανέλαβε. Κάθε πρωί – ειδικά σε καιρούς σαν αυτούς που ζούμε σήμερα – ξυπνάει με το άγχος να μη βρεθεί πάλι σε αυτή την ντροπιαστική θέση. Γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία αρκετά καλή δικαιολογία για το ότι ανέχεται να τον χρησιμοποιούν μ’ αυτό τον τρόπο.

Αφορμή γι’ αυτό το ποστ είναι πρόσφατη εμπειρία μου, με απολυμένο συνάδελφο που νόμιζε ότι τον είχα κλειδώσει ενώ απλώς είχε ξεχάσει το password του και ο οποίος μόνος του μου ζήτησε να τον συνοδεύσω στο γραφείο του για να πάρει κάποια προσωπικά του αρχεία από το pc και εμένα εκείνη τη στιγμή ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί μαζί με όλους όσους έχουν βοηθήσει ώστε να θεωρείται και αυτός ο ρόλος του ΙΤ, φυσιολογικός.


ανεστης: Apple: Η πλουσιότερη εταιρία στον κόσμο προσφέρει το χειρότερο after-sales service στην Ελλάδα.

Αναδημοσιεύω πιο κάτω την απίστευτη περιπέτεια του φίλου μου Νίκου με την Apple.